воскресенье, 22 апреля 2012 г.

Oğul Kaddafi 2-3 ay daha bekleyecek


Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) Başsavcısı Luis Moreno Ocampo, Libya'nın öldürülen lideri Muammer Kaddafi'nin oğlu Seyfülislam Kaddafi'nin yargılanmasının 2-3 aydan önce mümkün görünmediğini söyledi.
UCM Başsavcısı Ocampo, 3 gün boyunca yaptığı temasların ardından Libya'dan ayrılmadan önce basın toplantısı düzenledi. Ocampo, Seyfülislam Kaddafi'nin yargılanmasının Libya'da Haziran ayında yapılması planlanan seçimlerden önce mümkün görünmediğini söyledi.
Libya'nın güneyindeki çölde Kasım ayında yakalanan ve halen Zintan kentinde bilinmeyen bir yerde tutulan Kaddafi hakkında UCM geçen yıl insanlığa karşı suç işlediği gerekçesiyle yakalama emri çıkartmıştı. Libya hükümeti, Kaddafi'nin Libya'da yargılanması gerektiğini savunuyor.
Daha önce Kaddafi'nin nerede yargılanacağına UCM yargıçlarının karar vereceğini dile getiren Ocampo, Libya'nın mahkemeye 30 Nisan'a kadar kendi tezlerini sunacağını söyledi.
Ocampo, "Mahkemenin yargıçlarının karar vermesi için belli bir tarih yok. Ama sanırım 2 ya da 3 ay sürebilir. Tabii bu sırada Haziran ayında Libya'da seçimler yapılacak ve bu tarihten önce bir yargı sürecinin başlamasını mümkün görmüyorum" dedi.
Libyalı savcıların önce suçlamalarını sunması gerektiğini belirten UCM başsavcısı, Libyalı yetkililerin ellerinde çok sağlam kanıtlar olduğuna dair bilgilendirildiğini kaydetti. Ocampo ayrıca, Libya hükümetinin de daha önce belirttiği gibi Selfülislam Kaddafi'nin tutulduğu yerde iyi muamele gördüğünü söyledi.
Kaddafi soruşturması dışında, Libya'daki iç karışıklık sırasında yaşanan diğer savaş suçlarıyla ilgili de soruşturma başlattığını açıklayan Ocampo, bu konu üzerinde çalıştığını söyledi.
Ocampo, bu amaçla dün ağır çatışmaların yaşandığı Misrata kentine gitti. Başsavcı Ocampo'nun, burada Kaddafi güçleri tarafından "silah" olarak kullanılan tecavüzle ilgili soruşturma konusunda yerel yetkililerle görüştüğü belirtildi. UCM başsavcısı, konunun hassas olması nedeniyle ülkenin gelenek ve göreneklerine saygı duyduklarını, kendilerinin yürüttüğü soruşturmanın suç işlediği düşünülen ve şu anda ülke dışında olanları kapsayacağını belirtti.

Sarko'nun son günleri mi?

Fransızlar, yarın cumhurbaşkanını seçecek. Bu defa Sarkozy sıkıntılı

Fransa'da yaklaşık 45 milyon seçmen, Pazar günü cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunda oy vermek üzere sandık başına gidecek.


Seçim sonuçları, Pazar günü yerel saat ile 20.00'den itibaren televizyon ve radyolardan açıklanabilecek.
Seçimlerin ikinci turu, 6 Mayıs'ta düzenlenecek. Seçimler öncesi yürütülen kampanyalar daha önceki seçimlere oranla oldukça sönük geçti.


Pazar günkü seçimlerde, sandığa gitmeyenlerin oranının yüzde 30'a kadar çıkması bekleniyor. İlk tura, 10 aday katılıyor.


Seçimlerin ikinci turunun 57 yaşındaki şu an işbaşında olan Nicolas Sarkozy ile Sosyalist aday Francois Hollande arasında olmasına kesin gözüyle bakılıyor.


Macar bir göçmen babanın oğlu, esas mesleği avukatlık olan Sarkozy, 2007 yılındaki seçimlerde yüzde 53 oy alarak Elysee Sarayı'na seçilmişti.


Fransa'da işsiz sayının giderek artması, alım gücünün düşmesi, bütçe açığının giderek artarken, büyüme hızının artırılamaması, Sarkozy'nin son beş yıl içinde popülaritesinin hızla düşmesinde oldu.
Yarışların kuşkusuz en önemli favorisi yine rakibi gibi 57 yaşında olan ve ülkenin prestijli Siyasal Bilgiler Fakültesinden mezun olan Sosyalist Francois Hollande.


Sosyalistlerin, Francois Mitterrand'dan bu yana son üç dönemde Eylsee Sarayı'na temsilci gönderememesi ve seçmenlerin ciddi bir değişim arzusu içinde olması Hollande'ın en büyük şansı olarak gösteriliyor.
Kariyeri boyunca hiç bir zaman devlette görev almaması Hollande'ın en büyük zafiyeti olarak değerlendiriliyor.

OLİQARXLAR ÖZƏL ORDULAR YARADIB


Nazirlərin yarımhərbi dəstələri iqtidarın başağrısına çevrilib
ARDNŞ forması geymiş qoçuların “Sulutəpə müharibəsi” diqqəti yenidən müxtəlif nazirliklərin nəzdində qurulan mühafizə dəstələrinə yönəldir: bu dəstələri kimlər və hansı məqsədlə bəsləyir?!

Bakının Binəqədi rayonunda, Sulutəpə massivində ARDNŞ-in mühafizə dəstələrinin qanunsuz tikildiyi deyilən evləri sökmək üçün neçə vaxtdır başlatdıqları, son olaraq bir jurnalistin ölümcül döyülməsi ilə müşayiət olunan hücumlar diqqəti yenidən oliqarxların özəl ordularına yönəldib. Çoxdan bəlli olduğu kimi, 2000-ci illərin əvvəllərindən başlayaraq hakimiyyətdə güc və nüfuz sahibi olan ayrı-ayrı şəxslər öz ətraflarında idmançılardan, qoluzorlulardan ibarət dəstələr formalaşdırmağa başlayıblar. Bu dəstələrin vəzifəsi həmin şəxslərin özlərinin və yaxınlarının mühafizəsini təmin etmək, həmçinin onların durmadan genişlənən biznes obyektlərini qorumaq idi.

Lakin sonradan məlum oldu ki, belə dəstələrin siyasi təyinatı da var və hakimiyyət mənsubları öz dəstələrindən müxalifətə, xalqa qarşı istifadə edirlər. Həmin qoçu dəstələrinin siyasi məqsədli ilk tətbiqindən biri də “nehrəmlilər” adı altında “Yeni Müsavat” qəzetinin redaksiyasına təşkil edilmiş basqın idi. Həmin hadisənin şahidləri yaxşı xatırlayır ki, redaksiyaya basqın edənlər əslində deputat və o vaxtlar hakimiyyətdə ciddi nüfuz sahiblərindən biri olan Rza İbadovun qoçu dəstəsi olmuşdu.
Daha sonra bu cür dəstələrdən müxalifətin aksiyalarında qarışıqlıq salmaq, müxalifət liderlərinə hücum etmək üçün istifadə edilməyə başladı. Aksiyalarda müxalifət liderlərinə və fəallarına hücum edən mülki geyimli, idmançı görkəmli şəxslərin kimliyi hüquq-mühafizə orqanlarına guya bəlli deyildi, ancaq belə dəstələr polisin gözü qarşısında istədiyini edirdi. 2003-cü il prezident seçkiləri dövründə və seçkisonrası hadisələrdə də bu cür dəstələr yenidən səhnədə idi. Aksiyaların dağıdılması zamanı belə dəstələr xüsusi amansızlığı ilə seçilirdi. Sonradan bu qeyri-leqal dəstələrin leqallaşması prosesinə start verildi. Ayrı-ayrı nazirliklərin nəzdində təhlükəsizlik xidmətləri və digər bu cür adlar altında xüsusi strukturlar formalaşdırıldı, əvvəllər müxtəlif narazılıq ocaqlarının söndürülməsində və aksiyaların dağıdılmasında rol alan “dazbaşlar”ın sayı daha da artaraq onlara müxtəlif dövlət strukturlarının geyim forması verildi. Hazırda bir neçə nazirliyin və dövlət şirkətinin nəzdində bu cür qoçu dəstələrindən ibarət strukturlar fəaliyyət göstərir. Bunlardan ən irisi isə şübhəsiz ki, SOCAR-ın Təhlükəsizlik İdarəsində cəmləşmiş 8 minlik dəstədir.
Bu dəstənin fəaliyyəti və ora işçilərin necə seçildiyi barədə mətbuat dəfələrlə yazıb. Bir qayda olaraq həmin idarəyə idmançı görkəmli şəxslər, əslən Naxçıvandan olan və hakimiyyətə xüsusi sədaqəti yoxlanılmış adamlar, o cümlədən bəzi məlumatlara görə Türkiyədən köçən, ad və familiyalarında kosmetik dəyişikliklər edilməklə qısa müddət ərzində Azərbaycan vətəndaşlığı alan kürd əsilli şəxslər işə götürülürlər. Məsələn, DİN-in Sulutəpə hadisəsi ilə bağlı yayılmış son rəsmi məlumatında ARDNŞ-in qarşıdurmada xəsarət aldığı deyilən əməkdaşlarından bir neçəsinin adları göstərilmişdi. Bu siyahıda “Yəhya” və “Əzəmi” familiyalı iki şəxs də göstərilir. Məlumatlı mənbələr deyir ki, söhbət çox güman “Yəhya” və “Acemi” familiyalı kürd familiyalarından gedir. SOCAR-ın mühafizəçilər ordusunun əsas qüvvələri xüsusi təlim keçir, onlar SOCAR-ın “spesnaz”ı kimi tanınırlar. Bu qüvvələr Bakıda və Bakı ətrafında idman cəmiyyətlərinin bazasında təlim keçir. Onlara odlu silahdan atəş açmaq, kütləni dağıtmaq və SOCAR-ın funksiyalarına daxil olmayan digər bu kimi bacarıqlar öyrədilir. Bu işlərlə bağlı kifayət qədər məlumatları olan mənbələr deyirlər ki, SOCAR-ın “spesnaz”ında qulluq edənlər rəsmi maaşdan əlavə aylıq “paket” də alırlar. Əksər hallarda heç bir savadı olmayan bu şəxslərin aylıq qazancı on illərlə iş təcrübəsi olan mühəndislərin qazancından yüksəkdir. Mətbuatda gedən xəbərlərə görə evlərin dağıdılması əməliyyatında xüsusi fəallıq edənlərə də hər dəfə 100 manat həcmində mükafat verilir.
Qoluzorluların digər iri dəstəsi Nəqliyyat Nazirliyinin nəzdində fəaliyyət göstərir. Söhbət adları az qala hər gün küçədə taksi sürücülərini basıb döyən, heç bir qanuni səlahiyyətləri olmadığı halda onların maşınlarının sənədlərini və dövlət nömrə nişanlarını zəbt edən nəqliyyat müfəttişlərindən gedir. Bu xidmətə işə qəbul edilənlərin böyük əksəriyyətinin nəqliyyat üzrə heç bir təhsili yoxdur, onlar zahiri görkəmlərinə görə vaxtilə mitinqlərdə kütləyə hücum edən qoçu dəstələrinin üzvlərini xatırladırlar. Yenə də həmin xidmətə işə qəbul xüsusi qayda ilə aparılır, bəzi məlumatlara görə, kriminal keçmişə malik şəxslərin də bu sistemə işə götürülməsində heç bir əngəl yoxdur. Lakin nəqliyyat nazirinin “ordusu” bununla bitmir, xəbərlərə görə, onun “nəqliyyat müfəttişi” forması geyməyən mühafizə dəstəsi də var. Bu dəstənin vəzifəsi oliqarxın çoxsaylı mülklərini, obyektlərini qorumaqdır. Məsələn, Ziya Məmmədovun şəxsi biznes strukturu kimi fəaliyyət göstərən Bakı Beynəlxalq Avtovağzalında asayişi polis yox, “ZQAN Mühafizə” forması geymiş idmançı görkəmli şəxslər təmin edir. Nazirin ailə holdinqinin tərkibində olan mühafizə şirkətində işə götürülənlərin sayı-hesabı məlum deyil. Kifayət qədər geniş funksiyalara və səlahiyyətlərə malik olan Fövqəladə Hallar Nazirliyinin də nəzdində xüsusi təyinatlı dəstələr fəaliyyət göstərir. Eləcə də Vergilər Nazirliyinin, hakimiyyətdə yüksək postlar tutan oliqarxların holdinqlərinin nəzdində mühafizəçilər adı altında idmançı görkəmli şəxslər yerləşdirilib. Başqa sözlə, indi hər oliqarxın öz “ordusu” var.
Siyasi analitiklərə görə, bu cür dəstələrin saxlanmasından əsas məqsəd ölkədə baş qaldıra biləcək irimiqyaslı etirazların yatırılmasına hazırlıqdır. Belə ki, inqilabların baş verdiyi ölkələrin, “ərəb baharı”nın təcrübəsi göstərir ki, polis, daxili qoşunlar və ordu hakimiyyətləri sonadək qorumaya bilər. Digər tərəfdən, etirazların yatırılması zamanı atəş açmaq və kütləni qorxutmaq üçün adam öldürmək lazım gələndə atəşin polis və hərbi geyimli qüvvələr tərəfindən açılması dərhal beynəlxalq reaksiya doğurur. Ancaq “haradansa peyda olan naməlum mülki geyimli silahlılar” bu işi görəndə hakimiyyətlər məsuliyyəti öz üzərindən ata bilmək üçün müəyyən vaxt qazana bilirlər. Bu zaman deyilir ki, atəş açan qüvvələrin tapılması üçün guya hansısa araşdırmalar aparılır. Ancaq ayrı-ayrı qoluzorlu dəstələrinin mövcudluğu hakimiyyətin özünə də problem yaratmaqdadır. Çünki bu dəstələr harınlayaraq nəzarətdən çıxa, kriminal “razborkalara” meyl edə və digər risklər yarada bilər. Məsələn, indiki halda Bakıda keçiriləcək beynəlxalq mahnı müsabiqəsinə sayılı günlər qaldığı, beynəlxalq ictimaiyyətin diqqətinin Azərbaycanın üzərinə cəmləşdiyi bir vaxtda SOCAR mühafizəçilərinin Sulutəpədə müdafiəsiz sakinlərə və jurnalistə qarşı amansız zorakılığı hakimiyyətə qətiyyən lazım deyildi...
Belə bir həssas zamanda siyasi hakimiyyətə beynəlxalq qınaqların az olması, bu qınaqları yaradan olayların isə ümumiyyətlə, olmaması lazımdır. Lakin müşahidə olunduğu kimi, bu cür hadisələr daha da artmaqdadır. Bu da onu göstərir ki, iqtidarın daxilindəki silahlı və ordulu oliqarxiya artıq ümumi siyasi maraqlarla yox, qrup və özəl maraqlarla hərəkət edir. Bu baxımdan da, son olayları və bu cür tendensiyanı birmənalı olaraq elə hakimiyyətin özünə qarşı təxribat adlandırmaq mümkündür.

AVROPANIN “XRİSTİAN RADİKALİZMİ”



Norveç “qəssabı” Anders Breyvik Oslo Bölgə Məhkəməsində ifadə verərkən 2011-ci il iyulun 22-də iki terror aktı törədərək, 77 nəfərin həyatına son qoyan, 150 nəfəri yaralamasından peşman olmadığını deyib. Breyvik imkan verilsəydi, 22 iyul qırğınını yenidən törədə biləcəyini bildirib. O deyib ki, əməlinin kökündə “xeyir” var: “Mənim əməlimin kökündə şər yox, xeyir dayanıb. İkinci Dünya müharibəsindən sonra Avropada ən qeyri-adi və ən baxımlı siyasi aksiyanın müəllifiyəm. Xalqımın yolunda ölməyi və ya həyatımın qalan hissəsini həbsdə keçirməyi şərəf bilirəm”.

Qeyd edək ki, Avropanın ən sakit və firavan ölkəsi hesab olunan Norveçdə terror aktı törədərək dünyanın diqqətini özünə çəkən Breyvik İslam dini, mühacirlər əleyhinə sərt mövqedə dayanan xristian fundamentalistidir. O, terror aktlarından əvvəl sosial şəbəkələrdə yerləşdirdiyi manifestdə “Avropa regionun islamlaşmasına qarşı savaşı uduzulub” deyərək, yeni xaç yürüşünə çağırışlar edib. Məhkəmədki çıxışında Breyvik öldürdüyü insanların günahsız olmadığını deyib. Sitat: “Bu gənclər ölkədə çoxmədəniyyətliliyi müdafiə edən İşçi Partiyasının tərəfdarları və üzvləri olduğu üçün məsum və günahsız deyildirlər”.
Məhkəmə prosesində o da məlum olub ki, Breyvik yerli teleşirkət, Amnesti İnternational təşkilatın Norveç şöbəsi, Kilsələrarası Şura və eləcə də miqrantların hüquqlarını müdafiə edən daha 15 təşkilata qarşı terror aktları planlaşdırıbmış. Məhkəmə etiraflarından da göründüyü kimi, o, heç də peşmançılıq hissi keçirmir.
Qeyd edək ki, Anders Breyvik tək deyil. Norveçdə, eləcə də Avropanın demək olar ki, bütün ölkələrində Breyvik kimi düşünən insanlar günü gündən artmaqdadır. Almaniyada, Holandiyada, Fransada və digər Avropanın rifah ölkələrində ifratçılıq meylləri sürətlə artır. 3 il əvvəl İsveçrədə məscidlərin minarəsinin tikilməsinə yasaq qoyan referendum Avropada terrora köklənən ifrat sağ cərəyanının “üfüq parıltısı” idi. Breyvikin həbsi zamanı o da məlum olmuşdu ki, Avropada İslam əleyhinə 80-dən çox radikal qruplaşma fəaliyyət göstərir. Hətta bununla bağlı Norveç hökuməti Avropanın 20 ölkəsində araşdırmaların aparılması üçün müraciət etmişdi. Ancaq bu araşdırmanın nə ilə nəticələnməsi haqda məlumat açıqlanmadı.
Ümumiyyətlə, son illərdə Avropa siyasətində sağ meyllər güclənir. Bunu son 3 ildə keçirilən seçkilərin nəticələrinə baxmaqla da görmək mümkündür. Bir sıra ölkələrdə sosialistlər seçkilərdə sağ partiyalara uduzurlar. Avropanın mərkəzində yerləşən ölkələrdə indi ən dəbdə olan siyasi şüar İslam və müsəlmanlar, o cümlədən bu kəlmələrin sinoniminə çevrilmiş mühacirlər əleyhinə olan çıxışlardır. Ancaq təbiidir ki, bu gün sağçı, mühacir əleydarı olan siyasi xətt Avropada hakim deyil, hətta siyasi çoxluq da hesab oluna bilməzlər. Əslində, ifrat sağçıların terrora əl atması bu mənada azlıq sindromunun nümunəsidir.
Həm Norveçdə baş verən terror, həm də Almaniyada türkləri və bir neçə müsəlman miqrantı hədəf alan terror hücumları ifrat sağçıların azlıqda olduğunun göstəricisidir. Kütlədən siyasi dəstək ala bilməyən, tərəfdar toplaya bilməyən bu qruplar cəmiyyətdə qorxu yaratmaq üçün terrora əl atırlar. Ötən əsrin 80-ci illərində Misirdə prezident Ənvər Sədata terror hazırlayan və bununla da Misir xalqını rejimə qarşı üsyana qalxacağını düşünən ifrat dinçilər, Misir xalqından ümidlərini üzdükdən sonra yeganə yol kimi terroru gördülər və Əfqanıstana, Somaliyə getdilər. Breyvikin məhz “müsəlmanlara qarşı loyal olduğu üçün” hakim partiyanı hədəf alması Misir olaylarına çox bənzəyir.
Əlbəttə, Avropada ifrat sağ hər zaman mövcud olub. Amma məlum səbəblərdən bu cərəyan heç də hər zaman güc ola bilmir. Bunun üçün münasib zaman gəlməlidir. Ötən əsrin əvvəllərindəki aramsız müharibələr, aclıq, maddi-mənəvi aşınmalar Avropada ifrat sağın parlaması üçün mühüm şərt oldu. Amma sonrakı illərdə rifah Avropasında millətçilik (baxmayaraq ki, vardı) cərəyan olaraq Avropa siyasəti üçün lazımsız olduğundan onun göz önünə çıxmasına imkan verilmədi. Bu gün - Avropada iqtisadi böhranın dərinləşdiyi bir zamanda aşırı millətçiliyin yüksəlişi istər-istəməz bu cərəyanın “icazəli” hərəkət etməsi şübhəsini yaradır.

пятница, 13 апреля 2012 г.

AKP ve Cemaat için şok bir analiz!

BDP Milletvekili Sırrı Süreyya Önder, cumhurbaşkanlığı konusunda bir yarış olduğunu ve bu yarıştan cemaatin kazançlı çıkacağını iddia etti.

İşte Önder'in katıldığı bir televiyon programında söylediği o sözler: "Mesela Cumhurbaşkanlığı için rekabet var hiç biri yazmıyor. Bu işten cemaat kazançlı çıkacaktır. Çünkü değer üretiyorlar, diğerleri bir değer de üretmiyor. Cemaat ne yapacağını biliyor nasıl yapacağını biliyor. Öyle dış destek falan demekle olmaz bunlar izah etmez. İnsan yetiştiriyor. Sebat etmiş, yıllarca beklemiş çalışmış, didinmiş, elini taşın altına sokmuş. Sayın Başbakan'ın çevresinde değer üreten bir tane kadro yoktur. O nedenle cemaat kazanacak."

SKY Türk 360 ekranlarında Siyaset Meydanı'na konuk olan BDP destekli İstanbul milletvekili Sırrı Süreyya Önder gündemi sallayan 28 Şubat soruşturmasını yorumladı.

AKP hükümetine sert eleştiriler yapan Sırrı Süreyya Önder, Gülen Cemaati içinse ilginç övgülerde bulundu. Önder, 28 Şubat'ın toplumda ve müslümanlarda amacına ulaştığını söylerken ilginç bir benzetme yaptı: 12 Eylül solu kendi değerlerinden kopartırken 28 Şubat ise müslümanları...

DARBE AHLAKSIZDIR ÇÜNKÜ TOPLUMU DA AHLAKSIZLAŞTIRDI

"Ben referandumda boykot eden tutumun içindeydim. Bundan da nedamet getirmedim hiç. Yetmez ama evet diyen arkadaşların iktidarla olan konumlanışına itirazımız vardı onu da söyledik zaten. Ama keçi boynuzu misali bir küçük ilerleme için bir sürü cefa çekmen gerekiyor. Torba yasaları da öyle oluyor Bir tane iyi şeyi bir sürü kötü şeyle birlikte "kuşa bak kuşa" der gibi geçiriyorlar... 28 Şubat soruşturması için referanduma da gerek yoktu resen başlatılabilirdi de. Elbette hayırlı bir soruşturmadır. Bize düşen de adalet telkin etmektir. Bir darbeci ya da işkenceci de olsa hiç bir haksızlığı kabul etmemeliyiz. Darbe konsunda da kafalar karışıyor. Askeri darbenin neden ahlaksız olduğunu anlatmaktan dilimde tüy bitti. Çünkü darbe toplumu da ahlaksızlaştırıyor. Mazlumun, mağdurun, haklının yanında durabilmeyi çok büyük bir bedel gerektirir hale getirir ve toplumu sindirmiş olur...

"28 ŞUBAT İNANÇ ÜZERİNDEN TOPLUMA YENİDEN FORMAT ATMA GİRİŞİMİDİR"

28 Şubat'ın Kürt meselesine fazladan kattığı bir zulüm yoktur. Kürtle bu ülkede zaten hiç gün yüzü görmemiş ki. Adamları inkar ediyorsun, yoksun diyorsun. 28 Şubat yargılanır yargılanmaz ama bu sistemin topyekün Kürtlerle hellaleşmesi gerekir. 28 Şubat özelinde inanç üzerinden bu toplumu yeniden formatlama girişimidir. Bir de emekçiler üzerindeki sömürünün arttırılmasıdır. Kürt meselesi ise sürgit bir meseledir. CHP de olsa başkası da olsa farketmez. En çok faili meçhul cinayet sol hükümette işlenmiştir mesela. 28 Şubat daha çok dindarlar üzerinde bir gelişen bir süreçtir.

28 ŞUBAT MÜSLÜMANLAR ÜZERİNDE BAŞARIYA ULAŞTI

Sırrı Süreyya'nın programdaki en çarpıcı açıklaması ise islami çevrelere yönelttiği eleştiriler oldu. Gülen Cemaati'ne ilginç övgülerde bulunan Önder, 28 Şubat sürecinin Türkiye'deki müslüman aydınlar ve kitleler üzerinde başarılı olduğunu, "müslümanları müslümanlıktan çıkardığını" söyledi.

NEDEN ÇIKARTTIN MİLLİ GÖRÜŞ GÖMLEĞİNİ NE DEĞİŞMİŞTİ Kİ?

Bence başarıya ulaştı 28 Şubat, amacına ulaştı. Müslümanı müslüman olmaktan çıkardılar bu ülkede. 12 Eylül solun değerlerini unutturdu, 28 Şubat da benzer bir sonuca yol açtı. İslamla hiç bir alakası olmasa da müslüman geçinen insanlara yol açtı. Gelin bakalım. Gelir dağılımı konusunda hiç bir şey söylemiyorlar. Bu değil oysa İslam. Mazlumun yanında değiller. En çok müslümana düşer Alevi'nin Kürt'ün yanında durmak. Neyi müslüman bunun? Ben ne edeceğim bu müslümanlığı? İğdiş etti müslümanları 28 Şubat... Mesele "milli Görüş gömleğini çıkarttım" dedi. Ne oldu da çıkarttın? Yanlış mıydı da çıkarttın? Baskı var çok korkuyordun da mı çıkarttın? Ben mesela sosyalist olmaktan vazgeçsem çıkar söylerim neden vazgeçtiğimi. 28 Şubat bu ülkenin vicdanlı bir dinamiğini budadı gitti. Bu ülkede artık tırnak içinde söylüyorum "irtica tehlikesi" falan yoktur. Eline düğme versen yapmazlar. İktidarla zaafa uğradılar. "Kirlendiler" dememek için zaafa uğradılar diyorum. Baktılar dünya malı daha güzelmiş. Zekatı sadakaya değiştiler.

CEMAATİ DIŞ DESTEK DİYEREK İZAH EDEMEYİZ SEBATLA DEĞER ÜRETİYORLAR

Mesela Cumhurbaşkanlığı için rekabet var hiç biri yazmıyor. Bu işten cemaat kazançlı çıkacaktır. Çünkü değer üretiyorlar, diğerleri bir değer de üretmiyor. Cemaat ne yapacağını biliyor nasıl yapacağını biliyor. Öyle dış destek falan demekle olmaz bunlar izah etmez. İnsan yetiştiriyor. Sebat etmiş, yıllarca beklemiş çalışmış, didinmiş, elini taşın altına sokmuş. Sayın Başbakan'ın çevresinde değer üreten bir tane kadro yoktur. O nedenle cemaat kazanacak."

Ürdün Filistinler'den kurtulmak istiyor

Ürdün Filistinler'den kurtulmak istiyor
Ürdün Kralı Abdullah'ın, babası Kral Hüseyin'in başladığı işi bitirerek, Filistinliler'in ülkeden ayrılmasını istediği iddia edildi




Dünya Bülteni / Haber Merkezi

Ürdün Kralı Abdullah'ın, babası Kral Hüseyin'in 1988 yılında başlattığı Filistinliler ile "boşanma" işlemlerini tamamlamak için çalıştığı iddia edildi.

Reuters'ın haberine göre, ilk intifadanın patlak vermesinden sonra başlatılan ayrışma süreci bugünlerde Kral Abdullah'ın gündeminde....

Kral Hüseyin Batı Şeria'daki Filistinlilerle bağlantının krallığın çıkarına olmadığını savunmuş, intifadanın ülkedeki Filistinliler'in monarşiye karşı bir harekete dönüşmesinden korkmuştu.

Batı Şeria ile Ürdün arasındaki yasal ve idari bağlarını kesme düşüncesi kendilerine ait bir devlet kurmak isteyen Filistinliler arasında olumlu yankı bulmuş, ancak Ürdün'de yaşayan Filistinli liderlerin vatandaş olması bu çabaya engel olarak değerlendirilmişti.

VATANDAŞLIKLAR İPTAL EDİLİYOR

Son yıllarda, Kral Abdullah'a Filistinliler'den ayrılma konusunda hızlı hareket etmesi baskıların arttığı bildirildi.

2009 yılında Amman, insan hakları örgütleri ve Filistin yanlısı grupların protestolarına rağmen, sessizce, binlerce Filistinli'nin Ürdün vatandaşlıklarını iptal etmeye başladı.

Arap Baharı etkisiyle Ürdün'de artan reform ve demokrasi çağrılarının da Kral Abdullah'ı köşeye sıkıştırdığı, Müslüman Kardeşler örgütü ile Filistinliler arasındaki muhtemel bir ittifaktan endişe duyduğu kaydedildi.

Kral Abdullah, yeni seçim yasası ile bu yıl için planlanan parlamento seçimlerinde İslamcılar ve Filistinliler'in zaferine engel olacağını umuyor.

KAPILAR SURİYELİLER'E AÇIK, FİLİSTİNLİLER'E KAPALI

Ürdün'ün bir Filistin devleti haline getirilmesi hakkında İsrail'de ve başka yerlerde yapılan açıklamalar da krallığının geleceği hakkında endişeli bir Kral Abdullah yarattı. Bu endişeli kralın, Ürdün'e sığınmak isteyen 100 binden fazla Suriyeli'ye kapısını açarken, bin 100 Filistinli mültecileriyi reddettiğine dikkat çekiliyor.

Ürdünlüler Irak, Suriye ve Libya'dan gelen onbinlerce insanı kabul etmeye hazırken, durum Filistinliler için tamamen farklı. Kral Abdullah, Filistinliler'le arasına mesafe koymaya çalışıyor. Filistinliler'in Batı Şeria ve Gazze Şeridi'ne gitmesini ve orada kendi devletlerini kurmasını istediğini söylüyor.